((((( سپرموج )))))

وارد حرم مطهر رضوی شدم، 4 عدد شمشیر دو شاخه در چهار ضلع دیوارهای گنبد دیدم.
از همان اول مظلومیت علی را فهمیدم. که بزرگی و مقام عظیم علی در شمشیر او معرفی شده است.
با توجه به اینکه علم و عقل علی بود که علی را علی کرد.
بینش و شعور علی بود که علی را وصی کرد.
درایت و بلاغت ودیگر صفات  علی بود که علی را امام و خلیفه کرد .
 والا شمشیر زنان ماهر زیادی بوده اند که افراد سر شناسی را هم کشته اند و علی یکی از آن دلاوران بوده است.اما افراد با ایمان و عدالت پیشه غیر از علی کم بوده است.
هر چند که شمشیر علی دو دمه بوده است ، نه اینکه دوشاخه. بدین توصیف که هم از راست تیز بوده و می بریده و هم از چپ. ومانند نیزه از نوک آن هم می شده استفاده نمود مثل شمشیر جمونگ کنونی .
علی درب خیبر را کند ...
وآن بدین معنی نیست که علی یک تنه درب را درآورد، بلکه با سپاهش درب را از جا کند ،که چون سپاه به فرمانده ی علی بوده درب با مدیریت و فرماندهی او کنده شده است می گویند علی درب را کند. والا غیر از این گفتن وارد خرافه شدن است.
علی در حکومت عادل بود....
واین بدین معنی است که رهبران ما چونان علی باشند. و دیدم میگویند حکومت ما شیعه است، اما هیچ جا نشان از عدالت علی نیست. پس فهمیدم که علی مظلوم است .
علی در زمان خودش با آن امکانات 17 کشور کنونی را اداره می کرد .طوری که بعد از 5 سال میگوید در حکومت من فقیر نیست. چون عدالت اجتماعی و فردی معنویی داشت و عدالت توحیدی را واقعا می شناخت بعد رهبری جامعه را بر عهده گرفت.
علی یک کشاورز خوب هم بود...
 که نخلستانی برپا کرد .علی چاه کن خوب، سخنران خوب ،اقتصاد دان خوب، بطور کلی انسان کامل بود و در همه زمینه ها خوب و احسن بود .
تا تمامی کارهایش برای کلیه ی اقشار مملکت حجت تمامی شده باشد. از پادشاهیش گرفته تا آن زمانی که فقیر شد و مجبور بود برای آن یهودی کار می کرد.
و روز قیامت هم علی میزان است بدین معنی که علی هر طور بوده ما هم باید همانگونه در صراط مستقیم بوده باشیم. چرا که او و کارهایش، حجت است برای ما.
پس ما باید بکوشیم علی وار حکومت، زندگی،وکار کنیم.اما متاسفانه به خورد ما داده اند، هیچ کس نمی تواند مثل علی عمل کند وهر کس اگر گناهی می کند خودش را تبرعه میکند و میگویید ما نمی توانیم علی باشیم.
 یعنی نمیتوانیم مثل علی رفتار کنیم و علی را از مردم جدا نموده اند. تقدس افراطی به او داده اند. که خودش میگویید به من بنده خدا بگویید. ودر اینجا فهمیدم باز هم علی مظلوم است.
وتازه افرادی را می بینم در حرم به سجده می افتند ویا ضریح را بوس و در آغوش می گیرند. که می بینم چقدر در اشتباهند بجای اینکه باید با آمدن به حرم همنوع علی شوند وتجدید بیعت کنند و با خدایشان پیمان ببندند که خودشان را اصلاح و مثل امامشان شوند و شهادت به خوبی او دهند و مقلدش شود. بدنبال گمراهی های هست
که امامان بیزار از آن هستند بلکه ائمه آدمهایی را می خواهند که خودشان را اصلاح کنند و بخدا بپیوندند.
آنها پیروی نمی خواهند که بدنبال او باشند بلکه پیروی می خواهند که بدنبال خدا باشد و طریقه بخدا پیوستن را فقط باید از این امامان آموخت و پرسید ویکی شدن را. که فلسفه ی زیارت همین است.
نه اینکه آمدن و چند دیوار را دیدن ورفتن و جز مزاحمت ثوابی نکردن.
وتازه توقع شفاعت دارند و نمی فهمند که شفاعت یعنی همین که رهنمودهای امام را گوش کردن . یعنی اگر کسی بیاید حرم و با آموختن دستورات امام وچون امام شدن، ولو به اندازه کم، شفاعت است.
 چون از گناهان قبلی برگشته و پاک شده است این است شفاعت . نه اینکه سرشار از گناه باشی ترا ببخشند.
مگر فکر کردی خدا بی عدالت است.هرگز . بلکه خداوند کسانی را می بخشد که واقعا بگوید که دیگر چنین خطایی را انجام نمی دهم.
 پس بکوش، که خدا پارتی باز نیست و بقول بهشتی: بهشت را به بها دهند نه به بهانه.
وعلی به فردی گفت وای بر تو که از سر زبانت میگویی استغفرالله. بلکه واقعا باید بخودت قول دهی که فلان کار را انجام نمی دهی.این است توبه(برگشت)واقعی.واگر خسارتی زده ای تا حد ممکن جبران کنی.
وبقول شریعتی اگر امامان آمده اند که در قیامت شفاعت ما را کنند پس فرق ما با مسیحیت چیست که چنین اعتقاد پوچی دارید.
علی کامل بود...
 که ما هم بیاموزیم در همه عرصه ها به تکامل برسیم.
شجاع باشیم یعنی از چند نفر آخوند بی دین که مدعی دینداری هستند مثل علمای بنی اسرائیلند که از بغل دین نان میخورندو خودشان را متمایز از مردم می بینند، نترسیم و موسی و عیسی وجودمان را تنها نگذاریم.
علی تنها بود....
وبدین معنا نیست که علی یار شمشیر زن نداشت یا نمی توانست گرد آوری کند.
 بلکه بدین معنی است،: که کسی علی و سخنانش را درک نمی کرد. واز درد دل با چاه سخن میگفت . که چرا مردم نمی فهمند یا چرا نمی آیند سوال کنند.
واکنون هم علی نمی خواهد که کسی نام او را ورد زبانش کند ویا بخودش بزند(سینه زنی) بلکه می خواهد ما او را تنها نگذاریم .
وبسوی بصیرت، علم، بینش، قرآن، سیاست که کلاه سرمان نگذارند،دنیای بافهم، آخرت تضمین شده واز طرف دیگر
و به جنگ جهل ، خرافه پرستی ، فریبکاری ،دروغ ،اختلاس، ریا، تظاهر، سیاس بازی و شیاطین جن و انس برویم.
 چرا که حکومت دوست دارد ما شب روز در مسجد  و از سر نوشت خودمان بی خبر باشیم و راحتتر بجای ما تصمیم بگیرند تا بتواند راحتر حکومت کنند.
و بدانید طولانی ترین حکومتی که بر ایران حکومت کرد، عباسیان بودند(517 سال). چون به اسم دین مردم را از همه چیز ترسانده بودند.
 واگر مردم حقشان خورده می شد مثل الان، طوری بخوردشان داده بودند که ساکت باید باشید. قیامت یا موقع مهدی حقت را خواهی گرفت.
و از کسانی که فراوان از مطالب من انتقاد می کنند یا دلسوزی جاهلانه می کنند، که این حرفها را نزن، برایت بد میشود.
میگویم که یزد حاضر بود به حسین(ع) بهترین کرسی را برای سخنرانی بدهد و حدود خدا را عنوان کند.
اما بشرطی که سیاسی نگوید و یزید را فاش نکند.
 که هیچیک از ائمه و پیروانش قبول نکردند وحتی جانشان را دادند . وبرای بعضی از منتقدانم متاسفم که فکر می کنند من وارد حزب یا گروهی شده ام ویا فکرمی کنند، که من طرف دار کفار مثل اروپا یا روسیه ی کمونیست لائیک و یا آمریکا مسیحی مذهب هستم.
پس بدانید من میخواهم همه قرآنی شویم. وچقدر تنهایی سخت است. بخصوص وقتی دوستان آدم ترا سرزنش کنند ساکت باش.
و درد دل علی را کسی متوجه نبود و وقتی علی را می بردند، علی داد میزد نه برای خودش بلکه داد میزد مگر چه مسلمانانی هستید که اسلام را به انحراف می برند. ولایت و امامت وحقیت ودستورات خدا و آخرت را به باطل و چالش می کشانند.
 که باز هم هیچ کس متوجه نشد غیر از فاطمه که در این را جانش را فدا کرد . نه برای اینکه علی همسرش بود. بلکه برای اینکه اسلام داشت از دست واز مسیر خارج می شد.( وچون مادر چنین باشد ، حسین هم همچنین گردد).
شیعه و علی چنین یارانی میخواهد.
آیا علی  تنها نیست؟......
حمید وکیلی 21 رمضان سال1390ش
منابع
1=انسان کامل نوشته شهید مطهری
2=امیرالمومنین علی نوشته شهید شریعتی

3=امام حسین و ایران نوشته کرت فلیشلر

امیرالمومنین میفرمایید

روزگاری بر مردم خواهد آمد که از قرآن جز نشانی ،واز اسلام جز نامی، باقی نخواهد ماند.مسجدها در آن روزگار آبادان ، اما از هدایت ویران است.

مسجد نشینان وسازندگان بناهای شکوهمند مساجد، بدترین مردم زمین می باشند، که کانون هر فتنه ،وجایگاه هر گونه خطاکاری اند،هر کس از فتنه بر کنار است او را به فتنه باز گردانند،و هر کس که از فتنه عقب مانده او را فتنه کشانند.(نهج البلاغه)(حکمت369)