((((( سپرموج )))))

خداوند هرگز در وهم و خیال آدمی نمی گنجد،بلکه از شعور و فهم انسانی فراتر است. به همین خاطر است که هنگام تکبیره الاحرام دستمان را تا شقیقه بالا می بریم که با این عمل داریم نشان می دهیم ، بزرگی خدا از ذهن وادراک ما بالاتر است.والا این عمل بالابردن دست مستحب است اما نیت و تکبیره الاحرام واجب.

و در آیه ی سوم حدید می بینیم که خداوند خودش را معرفی کرده است که او اول است.

واین اول بودن به این خاطر نیست که اولین موجود هستی خدا بوده. بلکه خدا اولی است که شروع و ابتدایی ندارد ووقتی از خودمان بپرسیم خدا از چه زمانی است،هیچ جواب حدودی نداریم و فقط می گوییم از ذهن و قوه ادراک ما فراتر است .

و در ادامه آیه میخوانیم خداوند آخر است. واین هم بدین معنی نیست که آخرین فرد بعد از مخلوق او به آخر خواهد رسید . بلکه خداوند آخری است که پایان و غایتی بر او نمی شود تصور کرد وآخر بودنش از حوزه ی ذهن ما فراتر است.خلاصه تمامی صفات خداون همین گونه است.الله اکبر.