اولین مرجعی که برای این پرسش می توانیم بررسی کنیم قرآن کریم است.که خداوند می فرمایید ما جن و انس را نیافریدیم مگر برای عبادت.

و این کلام پرودگار کاملا صحیح است.اما در اینجا چند سوال پیش می آید که آیا ما فقط برای عبادت کردن آفریده شده ایم اگر چنین باشد قبل از خلقت انسان ملائک بودند که خدای سبحان را پرستش کنند.

پس نتیجه میگریم علتهای دیگری هم وجود داشته است.چون خداوند صمد است و از عبادات خلق بی نیاز است.

بعد با مروری اگر در خطبه اول نهج البلاغه داشته باشیم یکی دیگر از اهداف خلقت را پیدا خواهیم کرد که نوشته شده. خداوند گوهری نا شناخته بود و با خلقت خواست شناخته شود.

پس این دومین علت است که وظیفه ما این است خداوند را بشناسیم و او را پرستش کنیم.

امایک سوال در اینجا پیش می آید. مگر خداوند بدنبال مقام یا شهرت وغیره است که بدنبال این باشد تا مخلوق او را بشناسند؟.

که نتیجه میگیریم علاوه بر این علتها که صحیح هم هست علتهای بیشتر و مهمتر دیگری هم هست.

درقرآن و کتب عرفای بزرگ مثل مولوی و غیره که جستجو می کنیم یک هدف والاتری هست و آن کمال است که خداوند انسان را خلق کرد، تا جانشین خودش باشد که مقامی است بسیار والا و بزرگ، که بسیار هم سخت است و ژرف.

اما هرکس هرکس نمی تواند آن مقام بزرگ داودی را داشته باشد.

خلاصه.اگر مجددا به قرآن نگاهی بکنیم بسیاری از آیه ها مثل آیه دوم حدید.

خداوند خودش را معرفی میکند که او خالق است. یعنی یکی از صفات خداوند خلق کردن است و خلق می کند و این صفت خلقت در ذات خداست . پس چرا ما خلق شده ایم؟ چون خداوند آفریننده است که اگر این صفت عملی را نداشته باشد ناقص است.و هر لحظه ملیاردها موجود خلق میشود. هوالخالق